W krajobrazie Europy wczesnego średniowiecza dominowały lasy, które na ziemiach polskich zajmowały aż ¾ powierzchni. Na terenach wzdłuż rzek koncentrowało się osadnictwo. Gęste lasy powodowały, że woda w przyrodzie krążyła bardzo powoli, co z kolei miało korzystny wpływ na rozwój gospodarczy tej części Europy. Wielkie …
Czytaj dalej →Barok* to styl występujący w sztuce, literaturze, jak również w obyczajach europejskich od XVI w. do końca XVIII w. Cechami charakterystycznymi baroku były bogactwo from artystycznych, dążenie do efektywnego gro-madzenia kontrastów, zestawienie barw i elementów dekoracyjnych, obliczonych na wyobraźnię odbiorcy oraz teatralizacja wszystkich dziedzin życia. …
Czytaj dalej →Odrodzenie (Renesans) przypadający na schyłek XV wieku, poprzez wiek XVI i początek wieku XVII, to epoka rozkwitu Rzeczpospolitej. Ustrój państwowy znamionowało wzmocnienie władzy króla. To król dysponował skarbem państwa, w znacznej części decydował o finansach i ich zasilaniu, skupiał w swoich rękach zarząd kraju, formował …
Czytaj dalej →W gotyku dokonały się głębokie i wszelorakie przemiany w sferze ideowej, mające decydujące znaczenie dla kształtu sztuki, stawiające przed nią nowe zadania, a równoczesnie formujące mentalność twórców i odbiorców (Janusz Kębłowski: Dzieje sztuki polskiej, str. 41) Na ziemie polskie gotyk przywieźli cysterci*, którzy wczesnogotyckie elementy …
Czytaj dalej →Wyraz literatura w języku polskim ma dwojakie znaczenie – z jednej strony ma bardzo szeroki zakres, bo obejmuje cały dorobek piśmienniczy. Z drugiej jednak ma znacznie węższe znaczenie bo obejmuje tylko tzw. literaturę piękną, tzn. utwory o wartości estetycznej. Jest to tak zwana literatura piękna, …
Czytaj dalej →Dowody egzystencji człowieka na ziemiach, które z czasem weszły w skład państwa polskiego, sięgają 250000 lat p.n.e. Przez tereny te przemieszczały się wielokrotnie różne grupy gatunku praczłowieka, przez to egzystencja tych ludów nie miała charakteru ciągłej ewolucji. Zachowały się jednak ślady ich egzystencji. Ślady działalności człowieka …
Czytaj dalej →Krzyże pokutne nie są pełnowartościowymi dziełami sztuki; nierozłącznie związane z polskim krajobrazem są zapowiedzią późniejszej rzeźby przydrożnej, zabytki pradawnego zwyczaju stanowiły formę pojednania pomiędzy rodziną zabitego, a zabójcy. Kara postawienia krzyża pokutnego nie była karą sądową; stanowiła raczej tzw. karę prywatną, swego rodzaju umowę – …
Czytaj dalej →